Kalendarz na sierpień 2017

KALENDARZ LITURGICZNY

SIERPIEŃ 2017

Papieskie intencje Apostolstwa Modlitwy:
Za współczesnych artystów, aby ich dzieła, owoc ich talentu, pomagały nam wszystkim odkrywać piękno stworzenia.

Jutro:
1. Narodowy Dzień Pamięci Powstania Warszawskiego (1944). Polecamy Bogu w modlitwach poległych i pomordowanych za Ojczyznę
2. Dzień modlitw za spowiedników i teologów moralistów.

1 VIII WTOREK
Wspomnienie św. Alfonsa Marii Liguoriego, bpa i dK

Czyt.: Wj 33,7-11;34,5-9.28; Mt 13,36-43 (lub Rz 8,1-4; Mt 5,13- 19)

Św. Alfons Liguori, biskup i doktor Kościoła, ur. w Marinelli k. Neapolu w r. 1696, z wykształcenia doktor prawa, poświęcił się służbie Bożej. Założył zgromadzenie redemptorystów dla głoszenia misji ludowych. Jest autorem 160 prac o tematyce ascetycznej, przetłumaczonych na 61 obcych języków. Do najważniejszych jego dzieł należy zaliczyć "Teologię moralną". Przez kilkanaście lat pełnił urząd biskupa w małej diecezji k. Benewentu. Zm. w r. 1787 w Pagani pod Neapolem.

Jutro w kościołach parafialnych można uzyskać odpust zupełny zwany inaczej „Porcjunkulą” (od małego kościoła Matki Bożej Anielskiej w Asyżu). Warunki: pobożne nawiedzenie kościoła i odmówienie w nim modlitwy Pańskiej oraz Wyznania wiary; sakramentalna spowiedź i przystąpienie do Komunii św. oraz modlitwa wg intencji Ojca Świętego; wykluczone przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu. Jeżeli brak tego rodzaju dyspozycji lub powyższe warunki są niespełnione, odpust będzie cząstkowy.

2 VIII ŚRODA
Dzień powszedni, Odpust Porcjunkuli

albo wspom. dowolne św. Euzebiusza z Vercelli, albo wspom. dow. św. Piotra Juliana Eymarda, prezb.
Czyt.: Wj 34,29-35; Mt 13,44-46

Święto Matki Boskiej Anielskiej (Porcjunkuli) – Święto jest obchodzone bardzo uroczyście jako święto patronalne jedynie w kościołach i klasztorach franciszkańskich. Na temat tego święta można przeczytać klikając tutaj

Jutro:
1. I Czwartek miesiąca. Zaleca się odprawić Mszę wotywną o Chrystusie Najwyższym i Wiecznym Kapłanie, albo Mszę o powołania kapłańskie.
2. Wieczorem „Godzina Święta” przed pierwszym piątkiem miesiąca.

3 VIII CZWARTEK
Dzień powszedni, I czwartek miesiąca

Czyt.: Wj 40,16-21.34-38; Mt 13,47-53

Jutro I piątek miesiąca. Należy odprawić Mszę wot. o Najświętszym Sercu Jezusa. Wystawienie Najświętszego Sakramentu i Litania do Najśw. Serca Pana Jezusa oraz akt wynagrodzenia.

4 VIII PIĄTEK
Wspomnienie św. Jana Marii Vianney’a, prezb., I piątek miesiąca

Czyt.: Kpł 23,1.4-11.15-16.27.34b-37; Mt 13,54-58 (lub Ez 3,16- 21; Mt 9, 35-10,1I)

Św. Jan Maria Vianey, powszechnie znany jako "proboszcz z Ars", święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1815. Trzy lata później powierzono mu parafię w Ars, odległej od wielkiego świata wiosce francuskiej. Jako spowiednik i duszpasterz zasłynął w całym chrześcijaństwie. Św. Jan Maria prowadził bardzo surowy tryb życia, poddając się niezliczonym umartwieniom. Wobec wszelkich trudności objawiał niezmąconą cierpliwość i zwycięsko opierał się szatańskim pokusom. Był cudotwórcą ukochanym przez tłumy, ale zachowywał zawsze dziecięcą prostotę. Stał się w naszych czasach wzorem kapłana podążającego drogą Serca Chrystusowego. Wysłuchiwał spowiedzi ludzi z całego świata przez szesnaście godzin dziennie. Jego życie było wypełnione dziełami miłosierdzia i miłości. Powiadają, że nawet najbardziej zatwardziali grzesznicy nawracali się pod wpływem jego nauk i czynów. Zmarł 4 sierpnia 1859 roku; kanonizowany 31 maja 1925 roku.

Jutro I sobota miesiąca. Należy odprawić Mszę wot. o Niepokalanym Serca NMP, po Mszy wystawienie Najświętszego Sakramentu i litania Loretańska do Najśw. Maryi Panny oraz akt wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi.

5 VIII SOBOTA
Dzień powszedni, I sobota miesiąca

Czyt.: Kpł 25,1.8-17; Mt 14,1-12

Jutro:
1. 39 rocznica śmierci Błogosławionego Pawła VI, papieża († 1978). „Wspominamy go z miłością i podziwem, biorąc pod uwagę, że żył on całkowicie oddany służbie Kościoła, który kochał całym sercem. Jego przykład wiernego sługi Chrystusa i Ewangelii niech będzie zachętą i bodźcem dla nas wszystkich” (Papież Franciszek)
2. Niedziela miesięcznej adoracji Najświętszego Sakramentu
3. Sierpień jest miesiącem abstynencji od napojów alkoholowych. Miejmy siłę i odwagę przeciwstawić się złu, podejmując ofiarny czyn, świadomi jak wiele zależy od naszej osobistej postawy.

6 VIII NIEDZIELA (18 ZWYKŁA), ŚWIĘTO PRZEMIENIENIA PAŃSKIEGO
 Czyt.: Dn 7,9-10.13-14; 2 P 1,16-19; Mt 17,1-9

7 VIII PONIEDZIAŁEK, Dzień powszedni
Czyt.: Lb 11,4b-15; Mt 14,13-21

Albo wspomnienia dowolne:
świętych męcz. Sykstusa II, pap. i Towarzyszy; albo wspom. dow. św. Kajetana, prezb.; albo wspom. dow. bł. Edmunda Bojanowskiego.

8 VIII WTOREK Wspomnienie św. Dominika, prezb.
Czyt.: Lb 12,1-13; Mt 14,22-36

Św. Dominik, kapłan, ur. ok. 1170 r. w Calaruega w Hiszpanii, po studiach teologicznych został kanonikiem w Osmie. Zwalczał herezję albigensów na południu Francji. Założył Zakon Kaznodziejski (dominikanów) oparty na Regule św. Augustyna, przyczyniając się do odrodzenia średniowiecznego Kościoła. Zm. w Bolonii 6 sierpnia 1221 roku.

9 VIII ŚRODA ŚWIĘTO ŚW. TERESY BENEDYKTY OD KRZYŻA (EDYTY STEIN), DZ. I MĘCZ., patronki Europy
Czyt.: Oz 2,16b.17b.21-22; Mt 25,1-13

Św. Teresa Benedykta od Krzyża (Edyta Stein), ur. we Wrocławiu w r. 1891. Wychowana w głęboko wierzącej rodzinie żydowskiej, nawróciła się  na wiarę katolicką, przyjmując chrzest w r. 1922. Wstąpiła do zakonu karmelitanek w Kolonii, darząc szczególnym umiłowaniem krzyż Chrystusowy. Była obdarzona wybitną inteligencją i kulturą. Prześladowana przez hitlerowców znalazła schronienie w klasztorze w Holandii, skąd została wywieziona do Oświęcimia i tam zginęła w komorze gazowej w 1942 roku. Pozostawiła po sobie liczne pisma. Kanonizowana 11 października 1998 r.

10 VIII CZWARTEK ŚWIĘTO ŚW. WAWRZYŃCA, DIAK. i MĘCZ.
Czyt.: Mdr 3,1-9; lub 2 Kor 9,6-10; J 12,24-26

W roku 257, kiedy św. Sykstus został papieżem, wyświęcił św. Wawrzyńca na diakona. Mimo jego młodego wieku wyznaczył go na pierwszego z ośmiu diakonów, którzy służyli w Kościele rzymskim. W zakres tego urzędu wchodziła opieka nad skarbcem Kościoła i podział dochodów kościelnych wśród ubogich. W tym samym roku cesarz Walerian wydal dekret o prześladowaniu chrześcijan, nakazujący zabić wszystkich biskupów, kapłanów i diakonów. W roku następnym uwięziono św. Sykstusa. Gdy prowadzono go na egzekucję, św. Wawrzyniec podążał za nim pogrążony we łzach. Przed swą męczeńską śmiercią św. Sykstus polecił mu rozdzielić skarby Kościoła wśród biednych. Św. Wawrzyniec postąpił zgodnie z tym poleceniem, dając nawet naczynia kościelne, by powiększyć sumę, którą dysponował. W tym czasie na utrzymaniu Kościoła rzymskiego oprócz kapłanów pozostawało piętnaście tysięcy biednych, nie licząc tych, którym wysyłano jałmużnę do innych krajów. Prefekt Rzymu rozkazał św. Wawrzyńcowi wydać skarby Kościoła. Święty obiecał pokazać mu je. Nazajutrz zamiast przynieść złoto i srebro, przyprowadził biednych. Rozgniewany prefekt rozkazał poddać go torturze przypiekania ogniem. Rozkaz bezlitośnie wykonano, ale męczennik wzmocniony łaską Bożą zniósł mężnie cierpienia. Do ostatniego tchnienia święty diakon modlił się o nawrócenie Rzymu, o to, by nauka Chrystusa mogła stąd rozszerzyć się na cały świat. Kilku pogańskich senatorów, którzy byli świadkami egzekucji, przyjęło wiarę chrześcijańską. Oni to pochowali ciało św. Wawrzyńca. Jego męczeństwo miało miejsce w roku 258.

11 VIII PIĄTEK Wspomnienie św. Klary, dziewicy
Czyt.: Pwt 4,32-40; Mt 16,24-28

Św. Klara, duchowa siostra św. Franciszka, przyszła na świat, podobnie jak on, w Asyżu, w roku 1193. Od dzieciństwa chciała poświęcić się dla Jezusa Chrystusa. Usłyszawszy o św. Franciszku, zwróciła się do znajomej pobożnej niewiasty, by ją do niego zaprowadziła. Pod wpływem rozmowy ze św. Franciszkiem postanowiła porzucić świeckie życie. 18 mara 1212 roku wraz z inną młodą kobietą pojechała do Portiunculi, gdzie z rąk św. Franciszka otrzymała habit zakonny.
Najpierw św. Franciszek umieścił ją w żeńskim zakonie benedyktynek. Tutaj umocniła się w swoim postanowieniu, mimo iż sprzeciwiali się mu jej przyjaciele i krewni. Później jej siostra Agnieszka poszła w jej ślady. Za radą św. Franciszka przeniosły się do innego domu. Wkrótce potem przybyła tam ich matka wraz z kilkoma paniami z wysokich rodów szlacheckich. W ten sposób powstało zgromadzenie zwane drugim zakonem św. Franciszka (klaryski). W ciągu kilku lat św. Klara założyła szereg innych klasztorów. Jej zakon zaczął również działalność w Niemczech i na Węgrzech.
Zakonnice prowadziły bardzo surowy tryb życia, poddawały się najrozmaitszym umartwieniom, stale praktykowały post. Św. Klara kierowała się zawsze duchem ubóstwa. Odziedziczywszy po przywdzianiu habitu fortunę ojca, całą rozdała biednym. Nie dbała o żadne wartości materialne, nawet dla swego klasztoru.
Kiedy armia Fryderyka II pustoszyła dolinę Spoleto, żołnierze podeszli pod klasztor. Kilku z nich przystawiło drabinę do muru, by wedrzeć się do środka. Św. Klara stanęła wówczas w oknie i trzymając monstrancję rozpoczęła modlitwę do Boga. Widok ten tak podziałał na napastników, że uciekli przerażeni.
Św. Klara zakończyła życie ziemskie 11 sierpnia 1253 roku.

12 VIII SOBOTA, Dzień powszedni
Czyt.: Pwt 6,4-13; Mt 17,14-20
Albo wspom. dow. św. Joanny Franciszki de Chantal, albo wspomnienie NMP w sobotę

13 VIII NIEDZIELA (19 ZWYKŁA)
Czyt.: 1 Krl 19,9a.11-13; Rz 9,1-5; Mt 14,22-33
Jutro dzień modlitw za pomordowanych w obozach, więzieniach i łagrach

14 VIII PONIEDZIAŁEK Wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego, prezb. i męcz.
Czyt.: Pwt 10,12-22; Mt 17,22-27

Św. Maksymilian Kolbe, ur. w r. 1894 w Zduńskiej Woli, zakonnik franciszkański, kapłan, oddany całym sercem kultowi Maryi Niepokalanej, ku którego szerzeniu założył Rycerstwo Niepokalanej. W Niepokalanowie utworzył ośrodek życia zakonnego oraz wydawnictwo i drukarnię, które wydawało pismo "Rycerz Niepokalanej" oraz "Mały Dziennik". Pracę apostolską prowadził również w Japonii, w Nagasaki. W r. 1941 został osadzony przez Niemców w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu, gdzie dobrowolnie przyjął śmierć głodową dla uratowania innego więźnia.

Wieczorem: Msza w wigilię urocz. Wniebowzięcia NMP Czyt.: 1 Krn 15,3-4.15-16;16,1-2; 1 Kor 15,54-57; Łk 11,27-28.

Jutro:
Poświęcenie ziół i kwiatów może odbyć się we Mszy św. Podczas obrzędów zakończenia, po modl. po Komunii.
Obchodzi się także święto Wojska Polskiego.

15 VIII WTOREK UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP
Czyt.: Ap 11,19a;12,1.3-6a.10ab; 1 Kor 15,20-26; Łk 1,39-56

16 VIII ŚRODA Dzień powszedni
Czyt.: Pwt 34,1-12; Mt 18,15-20
Albo: wspom. dow. św. Stefana Węgierskiego, króla

Jutro rozpoczyna się Nowenna przed uroczystością Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej. Przypomina się duszpasterzom, że w archidiecezji obowiązuje dziewięciodniowa Nowenna przed uroczystością Matki Bożej Częstochowskiej z daniem okazji do spowiedzi świętej i odprawienia adoracji eucharystycznej. W dniach wielkiej Nowenny na Jasną Górę podążają wierni ze wszystkich parafii Częstochowy w porządku wyznaczonym przez Wydział Duszpasterski.

17 VIII CZWARTEK UROCZYSTOŚĆ ŚW. JACKA, KAPŁANA,
 Czyt.: Iz 61,1-3a; 2 P 1,2-11; Mk 1,14-20

Urodził się w Kamieniu na Śląsku z możnego rodu Odrowążów. Po studiach w Paryżu i Bolonii przebywał na dworze swego krewnego, biskupa krakowskiego Iwona i mianowany kanonikiem krakowskim towarzyszył mu w podróży do Rzymu (1218). Tam poznał św. Dominika i razem z bratem (czy raczej krewnym tylko) Czesławem wstąpił do jego zakonu otrzymując habit z jego rąk (1220). Jacek i Czesław wysłani przez św. zakonodawcę na północ, założyli pierwszy klasztor dominikański za Alpami we Fryzaku. Czesław udał się następnie do Pragi, natomiast Jacek powrócił do Krakowa i ufundował przy kościele Św. Trójcy pierwszy w Polsce klasztor dominikański (1222). Surowy dla siebie, w umartwieniu i pokucie naśladowca św. Dominika, nie zadowolił się jednak cichym życiem zakonnym – był stworzony na misjonarza.
Z eremu krakowskiego podejmuje dalekie wyprawy misyjne. Jest duszą świetnie rozwijającej się misji polskich dominikanów na Wschodzie. W Kijowie zakłada klasztorek przy kościele osiadłych tam irlandzkich benedyktynów, działa w okolicach Czernichowa, Smoleńska, miał nawet dotrzeć do Moskwy. Po pięciu latach wędrówek apostolskich wraca do Krakowa (1228), wkrótce jednak wyrusza na pracę ewangelizacyjną do Prus, gdzie początkowo Krzyżacy ściągali dominikanów polskich, później jednak, wzrósłszy w siłę, usunęli ich. Po krótkim pobycie w Krakowie (1238) działa św. Jacek ponownie na Rusi. Kijów musieli wprawdzie zakonnicy porzucić wobec wrogiego nastawienia tamtejszego duchowieństwa, pracowali jednak na Rusi Czerwonej. Jeszcze raz odważył się św. Jacek zapuścić na Ukrainę, i miał przez trzy lata pracować w samym Kijowie.
Gdy wrócił do Krakowa, zastał tam same zgliszcza po strasznym najeździe Mongołów (1241). Podnosi na duchu, pociesza, dodaje otuchy. Potem znów organizuje niezmordowany misjonarz zaczątki Kościoła polskiego na ziemi Jadźwingów, na pograniczu Litwy. Legenda widzi go nawet na szlakach misyjnych w Skandynawii i Azji. W połowie 1257 roku wraca sterany pracą do Krakowa. W wigilię Wniebowzięcia, z krucyfiksem i obrazem Najświętszej Panny w ręku, oddał ducha Bogu.
Wielki cudotwórca, mąż modlitwy i umartwienia, żarliwy zdobywca dusz, krzewiciel Królestwa Bożego, zwany "apostołem Północy", jest Jacek Odrowąż jednym z największych misjonarzy dominikańskich. Kanonizowany 17 kwietnia 1594 roku.

Jutro można odprawić Mszę św. O Miłosierdziu Bożym, a po Mszy św. wobec Najświętszego Sakramentu odmówić koronkę do Miłosierdzia Bożego.

18 VIII PIĄTEK, Dzień powszedni III piątek miesiąca
Czyt.: Joz 24,1-13; Mt 19,3-12
Dziś należy odprawić Mszę św. o Miłosierdziu Bożym, a po Mszy św. wobec Najświętszego Sakramentu odmówić koronkę do Miłosierdzia Bożego.

19 VIII SOBOTA Dzień powszedni

Czyt.: Joz 24,14-29; Mt 19,13-15
Albo wspom. dow. św. Jana Eudesa, prezb. albo wspomnienie NMP w sobotę

20 VIII NIEDZIELA (20 ZWYKŁA)
Czyt.: Iz 56,1.6-7; Rz 11,13-15.29-32; Mt 15,21-28
Dziś odbywa się pielgrzymka kobiet i dziewcząt do MB Piekarskiej; łączymy się w modlitwie z pielgrzymującymi do piekarskiego sanktuarium.

Zwykle jeśli nie wypada niedziela 20 VIII obchodzi się wspomnienie Św. Bernarda. Pochodził On ze znakomitego rodu. Urodził się we Francji na zamku Fontaines-les-Dijon. Wzrastał pod opieką rodziców, którzy odznaczali się wielką pobożnością. Wysłali go do kolegium Chatillon. Tu wyróżnił się jako bardzo religijny, skłonny do kontemplacji chłopiec. Ukończywszy szkołę, zaczął studia teologiczne i biblistyczne. Po śmierci matki, obawiając się pułapek i pokus tego świata, zdecydował się wstąpić do nowo założonego zakonu cystersów o bardzo surowej regule. Z czasem stał się jego największą ozdobą. Przekonał swoich braci i kilkuset innych przyjaciół, którzy idąc za jego przykładem, także rozpoczęli życie zakonne. W roku 1113 św. Bernard wraz z trzydziestoma młodymi ludźmi z wybitnych rodzin udał się do opata w Citeaux, św. Stefana. Pod jego duchowym kierownictwem odbył z wielką gorliwością nowicjat, a po roku złożył śluby zakonne. Wkrótce potem przełożony, dostrzegłszy ogromne postępy w jego życiu duchowym, wysłał go z dwunastoma mnichami, polecając założyć nawy klasztor, który później stał się znany jako opactwo w Clairvaux. Św. Bernard został od razu mianowany opatem i rozpoczął działalność, która spowodowała, że uważano go za jedną z najwybitniejszych postaci XII wieku.
Założył liczne klasztory, napisał wiele różnych dzieł. odbywał też szereg podróży. Oferowano mu kilka biskupstw, ale zawsze odmawiał. Zyskał sobie ogromny autorytet, nawet papieże stosowali się do jego rad. Papież Eugeniusz III upoważnił go do ogłoszenia drugiej wyprawy krzyżowej. Posłuszny Najwyższemu Kapłanowi przejechał wzdłuż i wszerz Francję i Niemcy, wzbudzając wśród szerokich mas wielki entuzjazm dla świętej wojny. Późniejsze niepowodzenie wyprawy sprawiło, że przeciwko świętemu podniosły się protesty i głosy oburzenia. On jednak znalazł na nie właściwą odpowiedź, tłumacząc niepowodzenia grzechami krzyżowców. Zmarł 20 sierpnia 1153 roku. Był obdarzony niepospolitą łaską czynienia cudów.

21 VIII PONIEDZIAŁEK, Wspomnienie św. Piusa X, pap.
Czyt.: Sdz 2,11-19; Mt 19,16-22

Drugiego czerwca 1835 roku we Włoszech przyszedł na świat Józef Melchior Sarto. Zmarł 20 sierpnia 1914 roku. Był dwieście pięćdziesiątym dziewiątym papieżem. 29 maja 1954 roku został kanonizowany. Do najwybitniejszych czynów tego świętego papieża zaliczamy wprowadzenie reformy liturgicznej i przywrócenie wczesnego i częstego przyjmowania komunü świętej. Prowadził również nieustanną walkę z herezją modernizmu. Dbał o rozwój studiów biblistycznych, dokonał kodyfikacji prawa kanonicznego. Zawsze skupiał wielką uwagę na ożywieniu życia Kościoła w Chrystusie. Osobowość Piusa X promieniowała widoczną dla otoczenia świętością. Jego dzieło pozwala nam na nowo uświadomić sobie, że "szaleństwo Krzyża", prostota życia i pokora serca są najwyższą mądrością i koniecznym warunkiem doskonałego życia chrześcijańskiego, podstawowym źródłem owocnego apostolatu. W ostatniej swej woli Pius X zawarł znamienne zdanie: "Urodziłem się ubogi, żyłem w ubóstwie i pragnę umrzeć ubogi".

22 VIII WTOREK, Wspomnienie NMP, Królowej

Czyt.: Sdz 6,11-24a; Mt 19,23-30

23 VIII ŚRODA, Dzień powszedni
Czyt.: Sdz 9,6-15; Mt 20,1-16
Albo wspom. dow. św. Róży z Limy, dz.

Jutro pielgrzymka par. św. Jakuba na Jasną Górę w ramach Nowenny przed świętem Matki Bożej Częstochowskiej

24 VIII CZWARTEK ŚWIĘTO ŚW. BARTŁOMIEJA, APOSTOŁA
Czyt.: Ap 21,9b-14; J 1,45-51

Wielu uczonych w Piśmie św. nie bez racji twierdzi, że św. Bartłomieja można utożsamić z Natanaelem, którego do Chrystusa przyprowadził św. Filip. Imię Bartłomiej oznacza "syn Talmaja" (bar Thalmai). Pan Jezus powołał go na jednego z 12 apostołów. Według Euzebiusza i innych pisarzy starożytnych św. Bartłomiej głosił Ewangelię w najbardziej barbarzyńskich krajach Wschodu, trafiając aż do Indii. Euzebiusz opowiada, że kiedy św. Panten w III wieku pojechał do Indii, znalazł w tym kraju dowody wiedzy o Chrystusie. Pokazano mu egzemplarz Ewangelii w języku hebrajskim, który zostawił tam św. Bartłomiej. Św. Jan Chryzostom pisze, że św. Bartłomiej przyniósł wiarę ludom Likaonii. Według św. Grzegorza z Tones, ostatnim polem jego działalności była Mezopotamia, gdzie głosząc wiarę w miejscu, w którym składano ofiary bożkom, poniósł śmierć męczeńską. Niektórzy twierdzą, że został odarty ze skóry; inni, że został ukrzyżowany. Relikwie świętego przechowywane są w Rzymie, w kościele Św. Bartłomieja, zbudowanym. na wyspie na Tybrze.

Jutro: w Archikatedrze Nieszpory Maryjne i diecezjalna procesja z Bazyliki Archikatedralnej na Jasną Górę, z udziałem wiernych Miasta Częstochowy i pielgrzymek z terenu Archidiecezji. Msza św. Przed Szczytem Jasnogórskim zakończy wigilijne nabożeństwo.

25 VIII PIĄTEK, Dzień powszedni
Czyt.: Rt 1,1.3-6.14b-16.22; Mt 22,34-40

Albo wspom. dow. św. Ludwika, króla, albo wspom. dow. św. Józefa Kalasantego, prezb.

Jutro:
1. Uroczystość Częstochowskiej Prowincji Kościelnej
2. Podczas Mszy św. We wszystkich parafiach odnowienie Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego
3. Święto patronalne Pomocników Maryi Matki Kościoła.

26 VIII SOBOTA UROCZYSTOŚĆ NMP CZĘSTOCHOWSKIEJ
Czyt.: Prz 8,22-35 lub Iz 2,2-5; Ga 4,4-7; J 2,1-11, odnowienie Jasnogórskich Ślubów Narodu

27 VIII NIEDZIELA (21 ZWYKŁA)
Czyt.: Jl 2,21-24.26-27; 1 Tm 6,6-11.17-19; Łk 12,15- 21

Jeśli 27 VIII nie wypada niedziela obchodzi się wspomnienine Św. Moniki. Przyszła na świat w roku 332. Osiągnąwszy odpowiedni wiek wyszła za mąż za bogatego patrycjusza, poganina z Tagasty. Był on człowiekiem bardzo gwałtownym, ale św. Monika cierpliwie znosiła jego wybuchy. Jej łagodność i spokój oraz przykładne, pełne pobożności życie wywarły na nim tak wielki wpływ, że w końcu nawrócił się na wiarę chrześcijańską. W rok po przyjęciu chrztu umarł.
Wielkim krzyżem św. Moniki był tryb życia jej syna, Augustyna, który w chwili śmierci ojca, w roku 371, miał siedemnaście lat. Matka modliła się długo i żarliwie o jego nawrócenie. Kiedy wyjechał z Afryki, by udać się do Włoch, podążyła za nim i znalazła go· w Mediolanie. Tutaj pod wpływem nauk św. Ambrożego przekonał się o fałszu doktryny manichejskiej. Wyrzekł się jej, ale nie oznaczało to jeszcze całkowitego nawrócenia.
Dopiero w sierpniu 386 roku św. Monika doznała długo oczekiwanego szczęścia, widząc powrót swego syna do Boga. W przeddzień Wielkanocy następnego roku Augustyn przyjął chrzest z rąk św. Ambrożego.· Dzieło wypełniło się, jej modlitwy zostały wysłuchane: syn nawrócił się, z grzesznika został świętym. Po· nawróceniu wyruszył wraz z matką i kilkoma przyjaciółmi do Afryki. Niestety, św. Monika zachorowała. w drodze i w roku 387 umarła w Ostii, gdzie mieli wsiąść na statek.

28 VIII PONIEDZIAŁEK Wspomnienie św. Augustyna, bpa i dK
Czyt.: 1 Tes 1,1-5.8b-10; Mt 23,13-22

Św. Augustyn urodził się 13 listopada 354 roku w Tagaście (dziś Algier) w Afryce. Mimo iż matka, św. Monika, była wzorem pobożności, jako młody człowiek prowadził bardzo rozwiązły tryb życia. Ponadto został wyznawcą heretyckiej sekty manichejczyków. Niestety, ojciec poganin nie ograniczał ani swobody młodzieńca, ani nie miał właściwego wpływu na jego poglądy. Począwszy od roku 370 Augustyn studiował w Kartaginie. W roku następnym zmarł jego ojciec, przyjąwszy przedtem religię chrześcijańską.
W jakiś czas potem św. Augustyn zamieszkał w Kartaginie i założył szkołę retoryki. Później uczył tej sztuki w Rzymie, a następnie w Mediolanie. Tutaj okazało się działanie łaski Bożej. Modlitwy matki, która podążyła za nim do Włoch, zostały wysłuchane. Rozpoczął się bowiem proces nawrócenia Augustyna, do czego przyczyniły się również nauki jego świętych przyjaciół, zwłaszcza św. Ambrożego. Augustyn porzucił wówczas sektę manichejską i po jakimś czasie w pełni przyjął zasady religii chrześcijańskiej. Św. Ambroży udzielił mu sakramentu chrztu w przeddzień Wielkanocy w roku 387.
W drodze powrotnej do Afryki św. Augustyn stracił matkę, która zmarła w Ostii w 387 roku. W roku :388 przybył do Kartaginy, a potem udał się do rodzinnej Tagasty, gdzie wraz z kilkoma przyjaciółmi rozpoczął życie we wspólnocie. W roku 390 został wyświęcony na księdza, po czym przeniósł się do Hippony, gdzie również zorganizował wspólnotę, do której powołał swoich przyjaciół. Pięć lat później otrzymał sakrę biskupią i został mianowany koadiutorem biskupa Waleriana. W następnym roku objął jego stanowisko w diecezji.
Przez całe życie był niesłychanie aktywny, teraz jednak jego działalność ożywiła się jeszcze bardziej. Mądrze rządził swoim Kościołem, głosząc wiernym prawdę Ewangelii. Poświęcał się również studiom filozofii i teologii. W obu tych dziedzinach pisał dzieła. Wymienić tu trzeba przede wszystkim wielki traktat "O państwie Bożym". Był także autorem "Wyznań", powstałych około roku 397 i ujawniającym jego wielką pokorę. Czerpiemy z nich wiedzę o młodości św. Augustyna.
Jako biskup Hippony gorliwie przeciwstawiał się różnym herezjom i błędnym poglądom swoich czasów. Zwalczał między innymi manichejczyków, pryscylianistów, donatystów i pelagian. Okazał się nieustraszonym obrońcą wiary, równie gorąco ją wyznając, jak przedtem ignorując i lekceważąc. Był człowiekiem bardzo wszechstronnym, całą duszą oddanym służbie Bogu.
Na krótko przed śmiercią przeżył najazd Wandalów, którzy pod wodzą Genseryka poczynili w Afryce wielkie spustoszenie. Zmarł 28 sierpnia 430 roku. Jest uznany świętym i doktorem Kościoła.

29 VIII WTOREK, Wspomnienie Męczeństwa św. Jana Chrzciciela
Czyt.: 1 Tes 2,1-8; Mt 23,23-26 (Jr 1,17-19; Mk 6,17-29.

Św. Jan Chrzciciel, wiedziony łaską Bożą, spędził większość życia na pustyni. Kiedy miał trzydzieści lat, ukazał się światu na brzegach Jordanu i – jak mówi Ewangelia św. Łukasza – "głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów" (Łk 3, 3). Kiedy Pan Jezus przyjął chrzest z rąk Jana, ten dał ludowi świadectwo o Nim w słowach: "Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata…" (J 1, 29).
Za swoją działalność św. Jan Chrzciciel poniósł śmierć męczeńską. Herod Antypas, syn Heroda Wielkiego, zabójcy Młodzianków, był wtedy tetrarchą Galilei. To jego Pan Jezus nazwał "lisem" (Łk 13,31). To on sądząc naszego Zbawcę, "na pośmiewisko kazał ubrać Go w lśniący płaszcz i odesłał do Piłata" (Łk ?3, 11). Żona Heroda była córką Aretasa IV, króla Arabii. Herod porzucił ją i wbrew prawu żydowskiemu połączył się z Herodiadą, żoną swego przyrodniego brata Filipa. Św. Jan śmiało i otwarcie napominał i karcił Heroda za ten kazirodczy związek. Wskutek tego Herod kazał go uwięzić. Herodiada jednak pragnęła, by go zgładzono. Skorzystała z okazji do zemsty, kiedy w dniu urodzin Heroda wydano wielką ucztę, podczas której pięknie tańczyła Salomea, córka Herodiady. Spodobała się ona wielce Herodowi, przysiągł więc że spełni każdą jej prośbę. Za radą matki dziewczyna zażądała głowy św. Jana. Herod zasmucił się tym żądaniem, gdyż darzył św. Jana Chrzciciela dużym szacunkiem, ale – jak czytamy w Ewangelii św. Marka – "przez wzgląd na przysięgę i na biesiadników nie chciał jej odmówić" (Mk 2,26). Posłał więc kata i "polecił przynieść głowę Jana. Ten poszedł, ściął go w więzieniu i przyniósł głowę jego na misie; dał ją dziewczęciu, a dziewczę dało swej matce" (Mk 6, 26-28). Śmierć św. Jana miała miejsce na rok przed śmiercią Chrystusa.

30 VIII ŚRODA Dzień powszedni – DOBA EUCHARYSTYCZNA W PAR. ŚW. JAKUBA W CZĘSTOCHOWIE
Czyt.: 1 Tes 2,9-13; Mt 23,27-32

31 VIII CZWARTEK, Dzień powszedni czwartek przed I piątkiem miesiąca
Czyt.: 1 Tes 3,7-13; Mt 24,42-51 

Print Friendly, PDF & Email

Brak komentarzy

Komentarze są wyłączone

© Rzymskokatolicka Parafia pw. Świętego Jakuba Apostoła w Częstochowie. Projekt i wykonanie ShockMedia.