Dzieci Maryi

 

Dzieci Maryi na świecie

Powstanie wspólnoty Dzieci Maryi w kościele powszechnym zawdzięczamy samej Matce Bożej. Początki tej wspólnoty wiążą się z objawieniami Matki Najświętszej, które miały miejsce w Paryżu, w kaplicy Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo. W listopadzie 1830 r. Matka Boża objawiła się Siostrze Katarzynie Labouré podczas modlitwy wieczornej. Stała na kuli ziemskiej, w rękach wzniesionych na wysokości piersi, trzymała kulę, oczy wznosiła ku niebu. Na jej palcach znajdowały się pierścienie wysadzane klejnotami, z których jedne były większe inne mniejsze. Rzucały one jasne promienie oświetlające kulę ziemską, na której stała. Następnie wokół Najświętszej Panny utworzył się owalny obraz, gdzie widniały słowa, wypisane złotymi literami: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. Dał się słyszeć głos: „Postaraj się o wybicie Medalika na ten wzór. Wszystkie osoby, które będą go nosić, otrzymają wiele łask. Łaski będą obfite dla tych, którzy będą go nosić z ufnością”. Po tych słowach obraz się odwrócił. Katarzyna zobaczyła drugą stronę Medalika: litera „M” z krzyżem powyżej, niżej dwa serca, jedno otoczone cierniową koroną, a drugie przebite mieczem, wokół było dwanaście gwiazd. Matka Boża wyraziła także życzenie, by powstało Stowarzyszenie Dzieci Maryi Niepokalanej. S. Katarzyna nie mogła sama tego wszystkiego dokonać. Jej towarzyszem w pełnieniu woli Matki Bożej miał być ks. Jan Aladel, kapłan Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. Ks. Jan Aladel nie był obecny podczas objawienia i dlatego przed s. Katarzyną stało wielkie zadanie – musiała przekonać go, aby stworzył wspólnotę Dzieci Maryi. Wiele razy mówiła do niego: „Najświętsza Panna chce, by ksiądz założył Stowarzyszenie. Ksiądz będzie jego założycielem i dyrektorem. Jest to Stowarzyszenie Dzieci Maryi. Najświętsza Panna udzieli mu wielu łask, odpusty będą nadawane, będzie obchodzonych wiele uroczystości ku Jej czci. Miesiąc maj będzie obchodzony szczególnie uroczyście. Nabożeństwo to rozciągnie się wszędzie”. Lecz sceptyczny ks. Jan Aladel nie chciał wypełnić tego polecenia. Maryja wielokrotnie upominała go poprzez siostrę Katarzynę. W końcu padły nawet słowa: „Matka Boża jest niezadowolona”. Po tym wszystkim ks. Jan Aladel stworzył pierwszą wspólnotę. Było to w 1845 r. niedaleko Paryża. To właśnie dzięki zaangażowaniu Katarzyny powstało stowarzyszenie młodych dziewcząt, starających się swoje życie kształtować naśladując Najświętszą Pannę. Dzieci Maryi, zjednoczone wspólną czcią dla Matki Bożej poprzez spotkania, zaangażowania w modlitwie, kształtowanie swego życia według zasad Ewangelii włączają się w dzieło nowej ewangelizacji. Zostało zatwierdzone przez papieża Piusa IX dnia 20 czerwca 1847 roku. Jest ono zarejestrowane w Papieskiej Radzie Świeckich.

Św. Katarzyna Labouré (1806 – 1876)

Katarzyna urodziła się 2 maja 1806 r. w Fain-les-Mou-tiers w Burgundii (Francja), jako ósme z siedemnaściorga dzieci Piotra Labouré i Magdaleny Gontard. W domu nazywano ją Zoe, bo została ochrzczona w dniu poświęconym tej świętej. W dziewiątym roku życia przeżyła śmierć matki. Wtedy powierzyła się całkowicie Maryi z prośbą, by była jej Matką. Przez dwa lata wraz z młodszą siostrą Toniną przebywała w rodzinie ciotki Małgorzaty w Saint-Remy. W styczniu 1818 r. obie wróciły do domu, aby zająć się prowadzeniem gospodarstwa, w tym bowiem czasie starsza siostra Maria Ludwika wstąpiła do sióstr miłosierdzia. My obie z Toniną, damy sobie radę – powiedziała Katarzyna. W domu panowała atmosfera głębokiego życia religijnego. Katarzyna wiele się modliła, przystępowała do sakramentów i we wszystkie piątki i soboty roku zachowywała post. Uważała, że jest powołana do życia zakonnego. Pewnej nocy miała dziwny sen. Wydawało jej się, że jest sama w kościele i widzi starszego księdza odprawiającego Mszę świętą. Ilekroć odwracał się, by powiedzieć: Dominus vobiscum – dawał jej znaki, by się zbliżyła. Przerażona pozostawała jednak na swoim miejscu. Po wyjściu z kościoła pobiegła do chorej koleżanki i tam jeszcze raz zobaczyła owego księdza, który jej powiedział: Moja córko, piękną rzeczą jest odwiedzać chorych. Teraz uciekasz przede mną, ale pewnego dnia z radością przyjdziesz do mnie. Nie zapominaj o tym. Przez pewien czas Katarzyna zamieszkała w Paryżu u kuzynki, która prowadziła pensjonat dla bogatych pań. Kiedyś odwiedziła dom sióstr miłosierdzia w Châtillon-sur-Seine. W rozmównicy zobaczyła portret przedstawiający księdza, którego widziała we śnie. Jedna z sióstr wyjaśniła jej: To jest nasz ojciec założyciel, św. Wincenty a Paulo. Potem wróciła do domu i dalej zajmowała się gospodarstwem. Gdy zamierzała wstąpić do zgromadzenia, ojciec zdecydowanie sprzeciwiał się temu. Wysłał ją jeszcze raz do Paryża do pomocy bratu prowadzącemu restaurację, z nadzieją, że zapomni o swoim powołaniu. Trwała jednak przy swoim postanowieniu i w styczniu 1830 r. rozpoczęła postulat w domu sióstr w Châtillon-les-Dombes. W kwietniu wysłano ją do Paryża i tam w domu generalnym przy ul. du Bac rozpoczęła seminarium (nowicjat). Podczas uroczystego przeniesienia relikwii św. Wincentego z katedry Notre-Dame do kaplicy domu misjonarskiego miała wizję serca założyciela i Pana Jezusa wEucharystii. Widzenia powtarzały się w dniach 25 kwietnia do 2 maja 1830 r. Później, w dniach 18 lipca, 27 listopada i 8 grudnia tego roku miała wizje Maryi Niepokalanej, która powierzała jej szczególne posłannictwa. Najważniejsze z nich, 27 listopada, dotyczyło wybicia i rozpowszechnienia medalika, którego wzór zobaczyła w widzeniu. Katarzyna wyznała wszystko swojemu spowiednikowi ks. Janowi Aladelowi. To on postarał się o wybicie w 1832 r. przedstawionego medalika, który bardzo życzliwie przyjęty przez wiernych, został nazwany Cudownym Medalikiem i taką nazwę nosi do dziś. Powstało też Stowarzyszenie Dzieci Maryi. W miarę upływu czasu sprawdzały się wydarzenia zapowiadane przez Maryję podczas objawień, ale pozostało tajemnicą, komu je przekazywała. Po zakończeniu seminarium Katarzynę wyznaczono do pracy w Hospicjum Enghien w Paryżu, gdzie pozostała do końca życia. Zajmowała się przygotowywaniem posiłków w kuchni, uprawiała ogród, opiekowała się oborą, kurnikiem i gołębnikiem, była furtianką, troszczyła się o bieliznę i odzież podopiecznych. Całe życie upłynęło jej w całkowitym ukryciu. Zmarła 31 grudnia 1876 r. Podczas pogrzebu już ogłoszono, że to ona została zaszczycona objawieniami Maryi Niepokalanej i wielokrotnie powtarzano wezwanie umieszczone na Cudownym Medaliku: O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy. Papież Pius XI zaliczył ją 28 maja 1933 r. do grona błogosławionych, a papież Pius XII dokonał jej kanonizacji 27 lipca 1947 r. Jej liturgiczne wspomnienie obchodzi się 28 listopada, następnego dnia po święcie Cudownego Medalika. Oprócz wybicia i upowszechnienia Cudownego Medalika ważnym poleceniem Maryi było to, które dotyczyło utworzenia Stowarzyszenia Dzieci Maryi. Dzięki staraniom ks. Jana Aladela powstało ono w 1840 r., a 20 czerwca 1847 r. otrzymało aprobatę papieża Piusa IX. Sama Katarzyna opiekowała się Dziećmi Maryi w Reuilly, dzielnicy Paryża, gdzie żyła. Papież Pius XII w przemówieniu podczas kanonizacji Katarzyny nazwał ją świętą milczenia i dodał, iż została świętą nie z powodu objawień, lecz dlatego, że przez całe życie służyła Chrystusowi w ubogich, że w milczeniu i z pokorą każdego dnia spełniała wolę Bożą, że podejmowała współdziałanie z Bożą łaską. Dzieci Maryi w Polsce W Polsce pierwsza taka wspólnota powstała w 1852 r. we Lwowie za sprawą s. Łucji Borowskiej. To ona założyła pierwsze w Polsce Stowarzyszenie Dzieci Maryi. W czasie zaborów, wspólnoty ograniczyły swoją działalność do minimum. Problemy wojenne uniemożliwiały oficjalną działalność ruchu. W wielu jednak parafiach Dzieci Maryi przetrwały. Organizowano potajemne spotkania, za każdym razem w innym miejscu. W sierpniu w 1997 r. Dzieci Maryi zmieniły nazwę na: „Stowarzyszenie Dzieci i Młodzieży Maryjnej”. Stowarzyszenie kieruje się przepisami kodeksu Prawa Kanonicznego o Stowarzyszeniach i Statutem zatwierdzonym przez wizytatora Polskiej Prowincji Księży Misjonarzy oraz Konferencję Episkopatu Polski. Celem Stowarzyszenia jest pogłębianie nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny i szerzenie Jej kultu: wychowanie wszystkich członków w wierze i w życiu modlitwy. Stowarzyszenie Dzieci i Młodzieży Maryi osiąga swój cel poprzez korzystanie z takich środków jak: przeżywanie Eucharystii, kontemplację osoby Maryi, naśladowanie Maryi i praktykowanie Jej cnót, rozpowszechnianie i noszenie Cudownego Medalika zgodnie z obietnicą zawartą w słowach Maryi: „Wszyscy, którzy nosić go będą otrzymają wiele łask”. W 1999 r. po opracowaniu Statutu Międzynarodowego, okazało się konieczne dostosowanie do niego zasad działalności w kraju. Opracowany nowy statut został zatwierdzony przez O. Gen. Roberta Maloney’a w styczniu 2000 r. i zgodnie z nim zwołano w październiku tego samego roku I Zgromadzenie Krajowe w Częstochowie. II Zgromadzenie Krajowe odbyło się według tych samych zasad i tam też dokonano wyboru Zarządu Krajowego z przewodniczącym Łukaszem Ziębą. W 2010 r. miało miejsce już III Zgromadzenie Krajowe, podczas którego wybrano obecnie działający Zarząd Krajowy z przewodniczącą Aleksandrą Żołyńską. Faktycznej liczby członków Stowarzyszenia nie można podać (w 2001 roku liczyło ono ok. 2700 członków), ze względu na istnienie grup prowadzonych przez inne zgromadzenia czy osoby świeckie, o których nieraz nic nie wiadomo. Należy również uwzględnić grupy osób starszych, pragnących utrzymywać kontakt ze Stowarzyszeniem, do którego należą od młodości. Dawniej Stowarzyszenie skupiało tylko dziewczęta: obecnie także chłopców. Większość członków stanowią uczniowie szkół podstawowych i gimnazjalnych, oraz ponad gimnazjalnych, są to bardzo dynamiczne grupy młodzieżowe. Członkowie Stowarzyszenia dzielą się na trzy grupy wiekowe. Zewnętrznym znakiem rozpoznawczym przynależności do poszczególnych grup jest kolor wstążki, na której nosi się Cudowny Medalik: różowy dla najmłodszych, później zielony, wreszcie niebieski. Młodzież otrzymuje Medal podczas specjalnej uroczystości, po akcie oddania się Matce Bożej. Członkowie spotykają się regularnie, w małych grupach – najczęściej tam, gdzie pracują siostry Miłosierdzia – w parafiach czy domach sióstr. Animatorami są w większości Siostry, lecz również rośnie liczba animatorów i animatorek świeckich. Organizowane też są spotkania krajowe, prowincjonalne, rekolekcje, kursy dla animatorów i inne spotkania formacyjne dla ogółu członków. Kładziony jest szczególny nacisk na formację młodzieży tym bardziej, że w obecnych czasach wiele rodzin nie spełnia należycie zadania wychowania religijnego dzieci. Głównym celem Stowarzyszenia jest, by młodzież nawiązała głęboką więź z Maryją – Matką i Przewodniczką na drodze życia oraz Wzorem miłości, czystości i pokory. Świętem patronalnym Stowarzyszenia jest Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP – 8 grudnia. Hasłem Stowarzyszenia są słowa: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. Są to słowa modlitwy wyryte na Medaliku. Zawołaniem Dzieci Maryi są słowa: „Cześć Maryi!” – „Cześć Niepokalanej”. Znakiem rozpoznawczym jest medal Niepokalanej objawiony św. Katarzynie Labouré.

Dzieci Maryi w archidiecezji częstochowskiej

Pierwsze grupy Dzieci Maryi w naszej diecezji powstały pod patronatem ks. dr Teofila Siudego z Częstochowy. (ciąg dalszy w opracowaniu)

Dzieci Maryi w parafii św. Jakuba Ap. w Częstochowie 

Pierwsza grupa Dzieci Maryi powstała i zaczęła się formować w1990 roku pod kierownictwem s. Rozanny (nazaretanki), ówczesnej katechetki. Głównym celem wychowawczym, realizowanym w ramach spotkań jest oddawanie czci Maryi przez miłość do Niej oraz naśladowanie Jej cnót. Udział w spotkaniach – których gospodynią jest sama Maryja – wyrabia poczucie odpowiedzialności za siebie i innych, za wspólnotę parafialną i za Kościół. Uczniowie należące do grupy Dzieci Maryi, to osoby o wielkiej wrażliwości na Pana Boga i drugiego człowieka. Aktywnie włączają się w życie parafii, działają również w środowisku szkolnym.
Od września 2012 roku opiekunką Dzieci Maryi, na prośbę księdza proboszcza Stanisława Mendakiewicza została s. Grażyna Wydra CSFN.
Spotkania Dzieci Maryi w parafii Św. Jakuba Ap. odbywają się we wtorki o godz. 17.00 w salce na plebanii.
„DEKALOG” DZIECKA MARYI 1. Dziecko Maryi żyje w łasce uświęcającej. 2. Bierze czynny udział w Eucharystii. 3. Czci Niepokalaną i pragnie Ją naśladować. 4. Często rozmawia z Bogiem na modlitwie. 5. Pogłębia swoją wiedzę religijną. 6. Uczęszcza na spotkania Dzieci Maryi. 7. Kocha swoją parafię i włącza się w jej życie. 8. Dba o religijną atmosferę w rodzinie. 9. Jest wzorem ucznia i apostołem wśród otoczenia. 10. Śpieszy bliźnim z pomocą. /Opracowała s. Grażyna, katechetka/  

Print Friendly, PDF & Email
© Rzymskokatolicka Parafia pw. Świętego Jakuba Apostoła w Częstochowie. Projekt i wykonanie ShockMedia.